Gangsterski filmovi su jedni od najstarijih filmskih žanrova (začetnici su Edward G. Robinson, James Cagney i Humphrey Bogart), isplivavajući kao uticajna sila ranih 30-ih godina (na primer, Little Caesar (1930), Public Enemy (1931) i Scarface (1932)). Ovaj film je ponovo oživeo gangsterski žanr, uzdižući klasični holivudski gangsterski film na viši nivo oslikavanjem gangsterske figure kao tragičnog heroja. Ovaj bogat i fascinantan film karakterišu vrhunska gluma i duboka proučavanja likova, lepa fotografija i koreografija, autentično prikazivanje perioda, sladunjavi romantični podzaplet, bogata muzika Nina Rote i sjajno oslikavanje gangsterskog nasilja. Strašni, mračni prolazi i svetle scene eksterijera su deo prelepe kinematografije Gordon-a Willis-a.

Kum je duboka sociološka studija o nasilju, moći, časti i obavezama, korupciji, pravdi i kriminalu u Americi. Prvi deo trilogije se fokusira na krimi porodicu Corleone u kvartovima Njujork Sitija sredinom 1940-ih godina, u kojoj dominira ostareli kum/patrijarh "Don" Vito Corleone (Marlon Brando u sjajnoj glumi nagrađenom Oskarom koja je ponovo oživela njegovu karijeru). Sicilijanski emigrant na prelasku veka, on je na čelu jedne od pet italijansko-američkih "porodica" koje vode kriminalni sindikat. 'Cenjena' kriminalna "porodica", poslujući izvan sistema zbog isključenja iz socijalnih predrasuda, predstavlja metaforu za način na koji su se poslovi (težnje ka Američkom snu) obavljali u kapitalističkim, profitabilnim korporacijama i vladinim krugovima.

Ova epska priča prati istoriju njihove čvrsto povezane mafijaške porodice i organizacije u periodu od preko deset godina (iako se reči "mafija" i "Cosa Nostra" ne pojavljuju u scenariju filma - zamenjene su "porodicom"). Vodeći, dominantni patrijarh Corleone, koji je ugrožen porastom modernih kriminalnih aktivnosti - trgovinom droge, na kraju je nadmašen svojim dostojnim najmlađim sinom Michaelom (Al Pacino), mornaričkim oficirom u Drugom svetskom ratu koji postaje još okrutniji u nameri da opstane. Odanost porodici i krvne veze su stavljene uporedo sa brutalnim i osvetničkim prolivanjem krvi i neminovnim padom porodice. Romantizovane scene domaćeg kućnog života članova porodice - porodično venčanje, kupovine, krštenja, spremanje hrane itd. su isprepletene scenama užasnog nasilja i naručenih ubistava - ukupno 23 smrti u filmu.

The Godfather (1972)

Deset nominacija za Oskara i dobitnik 3 Oskara:
- Najbolja slika
- Najbolji glumac (Marlon Brando)
- Najbolji adaptirani scenario
Film sa najvećom zaradom 1972. godine sa zarađenih 134 miliona $.
Radnja je smeštena u periodu od sredine do kraja 1940-ih godina u Njujork Sitiju sa Marlonom Brandom kao Don Vito Corleoneom, glavom krimi porodice. Sniman je kao moderna verzija Šekspirovog Kralja Lira (sadrži kralja i tri sina: Sonnyja, Michaela i Freda).

The Godfather, Part II (1974)

Jedanaest nominacija za Oskara i dobitnik 6 Oskara:
- Najbolja slika
- Najbolji režiser
- Najbolja sporedna uloga (Robert DeNiro kao mladi Don Corleone)
- Najbolji adaptirani scenario
- Najbolja umetnička režija
- Najbolja muzika
Ovo je prvi nastavak koji je osvojio Oskara za Najbolju sliku - i smatra se jednako dobrim kao original. Zaradio je 57 miliona $ u bioskopima. U ovom delu, Michael Corleone (Al Pacino) je na čelu porodice kojoj raste moć u njujorškoj Maloj Italiji.

The Godfather, Part III (1990)

Sedam nominacija za Oskara (uključujući prvu za kinematografa Gordona Willisa u trilogiji) i 0 Oskara, ali 66 miliona $ harača na bioskopskim blagajnama.
Priča počinje 1979. godine, oko 20 godina nakon što je Michael Corleone (Al Pacino) (sada u 60-im godinama u Nevadi pokušavajući da legalizuje biznis) izdao nalog za ubistvo njegovog starijeg brata i 8 godina otkako su se Michael i Kay videli. Jedini film bez Roberta Duvalla.