Vacas aka Cows (1992)

Vacas (1992)



Link

Spain (Departamento de Cultura del Gobierno Vasco), 96 min.
drama, mystery, romance, war

Jezik: španski - baski
Režija: Julio Medem
Scenario: Julio Medem, Michel Gastambide
Uloge: Emma Suarez, Carmelo Gomez, Ana Torrent, Karra Elejalde
Ocjena na imdb: 7,1/10

Sinopsis

Medemov prvi dugometražni film nekon kojeg je skrenuo pažnju na sebe kao osebujnog autora koji uspješno barata komplikovanim pojmovima između apstrakcije i stvarnosti. Vacas je snimljen 1992 godine i na nepretenciozan način govori o rivalstvu između dvije baskijske familije na prijelazu između 19 i 20 stoljeća. Kako je odlično uklopio emocije i alegorijske elemente u taj art-film, kritika ga je prepoznala kao talentiranog redatelja sposobnog da od gotovo mitskih tema stvori kvalitetan film.

Prije ulaska u svijet filma, Medem je studirao medicinu na Universidad del Pais Vasco, gdje je 1985. i diplomirao. Za vrijeme studija je pisao filmsku kolumnu u dnevnom listu 'La Voz de Euskadi', kao i članke za neke druge publikacije. Sam je naučio snimati filmove eksperimentirajući kamerom Super-8. Tako je nastao kratki, hitchcockovski film 'El Ciego' (Slijepac) iz 1976. godine. Tri godine kasnije snimio je film Fideos' ali čeka 13 godina do svog prvog dugometražnog filma.

Trailer



PRIJEVOD

Dio teksta preuzet sa portala Filmski. net

Rediteljski debi Julio Medema, film koji je gromoglasno najavio talenat ovog autora, tipa karakterističnog izraza, svakako jednog od najboljih španskih reditelja.

Ovo je zapravo priča o nekoliko generacija dve rivalske porodice u ruralnom delu Baskije, priča koja se proteže od sedamdesetih godina devetnaestog veka, sve do španskog građanskog rata, kroz godine protkane netrpeljivošću, besom, strašću, divljom prirodom ovih familija, sve to sa kravama kao svedocima koji nemo posmatraju ljudske živote, njihove muke, mržnju, ljubavi i stradanja.

Podosta toga mi se svidelo, pre svega sama kamera, ovaj film zbilja krasi stil autora, nenametljiv no itekako osetan, jedno od jakih narativnih oružja ovde, stvarno interesantan način pripovedanja, dok me sve te priče o familijama, određenom vremenu i prostoru, ali pre svega intimne, ljudske priče, uglavnom uvek raduju. Dakle tema rivalstva porodica, uopšte iracionalne mržnje koja večito podiže tenzije, koje pa vode u nasilje, što je univerzalna priča svih nas, čovečanstva kao takvog, kao uostalom i priča o tim osnovnim/ najjednostavnijim silama naše prirode, mržnji i strasti, koje se ovde prenose sa generacije na generaciju, u večitoj borbi tih sila za prevlast u ovim prostodušnim ljudima. Zapravo, Vacas je prilično kompleksan, višeslojan filmić, moglo bi se o njemu pisati naširoko, u njemu se ukrštaju istorija, mit, snoviđenja, od ljudi skriveni svet životinja, svojevrsno utočište (dede makar), sa itekako jakom dozom realizma, sa sve kulturom, običajima, baskijskim identitetom, sudbinskim, cikličnim ponavljanjem, te regeneraciji, nadi, sve to fino ispričano, sa nešto sjajnih, veštih kadrova, večito napeto, sveukupno interesantno.