Chopper (2000)

Prilično kompleksan film, meni pre i iznad svega drag zbog maestralne uloge Eric Bane koja mu je otvorila vrata ka svetskoj slavi, je izmedju ostalog i priča o našoj fascinaciji javnim ličnostima, eto i onim užasnim, izopačenim likovima iz kriminalnog miljea, bez obzira na to da li su njihove dogodovštine iole bliske istini ili puka izmišljotina i preuvelivačavanje i tako bizarnih iskustava. Film je dakle ekranizacija života i priključenija zloglasnog australijskog krimosa Mark Brandon Read-a, ni najmanje iz milošti znanog kao Chopper, apsurdno nasilnog, paranoičnog, lajavog, divljeg pa i šarmantnog neurotičara koji je u Australiji bio zvezda novinskih članaka,televizijskih emisija i intervjua, sa ispovestima pretočenim u bestseller knjigu. Ovo je dakle njegova priča...


Kolažni prikaz različitih perioda po svemu sumanutog Chopperovog života, ispunjen je plastičnim uvidom u njegovu bi-polarnu personu, sklonu ekstremnom nasilju, ubistvima, samosakaćenju, morbidno zabavnim I jezivim zatvorskim iskustvom, te njegovom haotičnom, uz istovremeni prezir i strast, odnosu prema kriminalu i svojim "prijateljima" krimosima, uz brojne komične (i apsurdne) životne filozofije koje pršte iz njegovih lajavih, često krvavih usta. Film ne propušta da se bavi i njegovim podjednako bizarnim i suludim životom van rešetki, u njegovom odnosu sa "devojkom", ocem, kvazi prijateljima i kvazi neprijateljima (kod njega tu i nema razlike, sto je posebno interesantno), uz čudnovati odnos i sa policijom, medijima...

Pored Bane koji bez premca pleni filmom, bez obzira na ionako nesvakidašnje apsurdan karakter samog Choppera pa i fascinantne teme ispod te površine, o dakle tom bizarno velikom prostoru koji mediji i sama javnost poklanjaju ovakvim likovima, film je itekako sjajno vodjen od strane Andrew Dominika, tipa koji nam je poklonio stvarno sjajne filmove, posle Choppera i Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford i Killing Them Softly, autor koji voli svoje likove i priče, koji nas znalački potpuno uvlači u njihove univerzume.

Chopper ostaje dragulj australijske kinematografije, nipošto za svakoga, po sredi je ipak prilično krvav, nasilan film sa u najmanju ruku problematičnim centralnim likom, koji vas može a i ne mora navoditi na prezir, gadjenje, smeh, jezu, pa i tugu...well,Chopper jeste u neku ruku tragičar, no i da ne žalimo njegov divlji život koji je svakako sam birao, možemo eto žaliti javnost koja se oduševljava takvim likom, eto poklanjajući, po samim Chopperovim rečima, vise pažnje njegovim budalaštinama negoli kulturi, umetnosti, stavljajući upravo Choppera u sam vrh slavnih ličnosti ovog fascinantnog kontinenta.

I sam film, ipak, ostaje kao "must see" kada je u pitanju Aussie film, iz koje god perspektive ga posmatrali, Chopper jeste (bio, umro je pre neku godinu od raka) jedan, rekoh, bizaran lik, dok mu Bana daje prekopotrebnu dozu ljudskosti, što je, ako mene pitate, bio težak posao.

Ažurirao puppet_master - 01.Kolovoz/Aug.2017 u 17:19