Odgledao sam film Destroyer (2018) koji me je pozitivno iznenadio. Bio sam skeptičan zbog ko zna koje metamorfoze glumaca A produkcije. Za mene je najveća metarmofoza činjenica da je Nikol Kidmen nema. Ona se apsolutno nije promenila od kad sam je prvi put video u australijskoj seriji Vijetnam. Ona ili je vampir ili je balsamovana, trećeg nema. Šalu na stranu, ona prolazi kroz potpunu transformaciju u ulozi koja zahvaljujući flešbekovima pokriva period od 17 leta. To je period njenog urnisanja, autodekstrukcije alkoholom i ko zna kojim sve ne hemijskim supstancama. Njen prvi zadatak je bio i ostao rak rana, trauma koja nikad nije izlečena. Njeno druženje sa hemijom prekida zločin koji tako dobro podseća na rukopis bande u koju se sa kolegom infiltrirala. Onako usporena i urnisana započinje svoju ličnu istragu koja tako dobro podseća na L.A.noar koji je jedan od stubova samog holivuda kao takvog.

  Reditelj Kusama je, sa svojim bračnim drugom, koji je potpisao scenario, napravila dobar posao. Glavni "krivac" je upravo Nikol Kidmen koja se dobro snašla u svojoj ulozi. Našla se na ničijoj zemlji i iznela ulogu koja ne liči ni na jednu koju su imali njeni potencijalni uzori. Na pamet mi padaju uloge kakvu je imala Džejmi Li Kertis u Plavom čeliku ili poznati kultni muški likovi poput Prljavog Harija koji je ćaća svim viđilantima. Ipak je, zahvaljujućo stepenu omamljenosti i autodestriciji, najbliža Ferarinom Zlom poručniku. Dobra je kao njihov ženski epigon koji istrajno, poput kamikaze, preskače sve prepreke na svom osvetničkom putu.