O Noiru:

Naziv je nastao zbog pretjeranog korištenja, odnosno pomanjkanja, filmskog osvjetljenja, čime se postizao mračniji, pesimističniji ugođaj. Naziv se upotrebljava i za novije filmove, koji imaju ugođaj i radnju karakterističnu za film noir tzv Neo-noir filmove u koje moženo ubrajati The Manchurian Candidate (1962), Taxi Driver (1975), Chinatown(1974), kao i recentnije filmove poput "Basic Instict (1992), Body Heat (1981), L.A. Confidential(1997), Mementa (2000) ili Sin Citija (2005) kao i ovogodišnjeg filma Drive (2011).

Na klasične autore film noira utjecali su nijemi filmovi njemačkog ekspresionizma, avangardisti koji nisu samo snimali filmove ugodne oku nego uticali na ukupna kulturna zbivanja.Od slikarstva, muzike,a aktivno su se uplitali i u politička pitanja. Znači osnova film noira je ležala u evropskim autorima koji su dolaskom u Ameriku taj filmski izričaj razvili do tančina. Spomenimo samo neke od Fritza Langa, Johna Hustona, Raoula Walsha, Jacquesa Tourneura, Roberta Siodmaka, Billyja Wildera, Otta Premingera, Julesa Dassina, pa i nekih autora koji su ostali u francuskoj i razvijali "krimi" žanr poput Marcel Carnea, Clouzota, Beckera, Melvillea pa sve do novog vala gdje su tavorili Godard i Chabrol.

Karakteristike klasičnog film noira:

Ono što se prepoznavalo u klasičnom noir filmu bio je vizualni stil, vrsta junaka i svjetonazor tog filma. Filmovi su bili crno-bijeli, zbog otkrića svjetlosno osjetljivije vrpce mogao ih je isticati uočljiviji fotografski crno-bijeli kontrast, a taj je bio posebno uočljiv jer se radnja filmova većinom zbivala noću. Radnja takvih filmova odvijala se je u gradu, noćnim klubovima, barovima, kockarnicama i jeftinim hotelima,a scenografija je bila posebno prenaglašena i stilizirana da je izgledala gotovo stripovski.

Likovi u film noiru su većinom motivirani pohlepom, ljubomorom ili osvetom. Glavni je lik uglavnom privatni detektiv ili policajac, koji istražuje zločine kao što su ubojstva, pljačke, kocka, prostitucija, ucjena itd. Karakteristika glavnog lika je da i on "loš", često ga razdire grižnja savjesti, a nekim svojim radnjama (prijetnje, laži) se ne razlikuje od kriminalaca koje progoni. Karakteristična je i pojava "fatalne žene", femme fatale, koja je ponekad ključan motivator glavnog lika. Često film prati i naracija glavnog lika, koja doprinosi mračnoj i depresivnoj atmosferi, jer je puna cinizma, hladna ili depresivna. Ovime autor film noira kod gledatelja stvara osjećaj nelagode, jer se gledatelj nesvjesno identificira s glavnim likom i preispituje njegove motive, osjećaje i radnje. Film noir je uvelike sličan klasičnim tragedijama, stoga što se glavni junaci često nalaze pred nemogućim izborima (biraju "od dva zla manje") i njihove odluke vode neželjenom, tragičnom kraju.