Mini-serija Chiefs se danas smatra televizijskim klasikom a po sredi je priča koja se provlači kroz 40ak godina istorijata malene varoši američkog juga, Delano-a, ispunjenog nadom, prosperitetom ali i mračnim stranama, rasizmom i misterioznim,brutalnim ubistvima dečaka, zlodelima serijskog ubice kome se policija ponekada tek približila, no čija dela su prolazila nekažnjeno tokom svih tih decenija.

 

Sama priča, kao naratora i jednog od delom centralnih likova, ima bankara Hugh Holmesa (Charlton Heston) koji nam dakle govori o Delano-u kroz godine njegovog razvitka, sa naglaskom na tri šerifa/šefa policije, njihove živote i smrti, večito nadomak okorelom ubici. Priča počinje 1924. godine, pa se u drugom činu seli u 1945. da bi se finale odigravalo 1962. god. Serijica je krcata poznatim glumačkim imenima, počev od Hestona, dok su tu još i Keith Carradine, Brad Davis, Billy Dee Williams, Danny Glover, Paul Sorvino, John Goodman itd.

Sjajno je zamišljena, u svoje vreme prilično dobro vođena, zanimljivo spajajući sudbine stanovnika varoši svih tih godina, no bojim se da friškim, mlađim gledateljima, danas kada je televizija zbilja odmakla prilično od svog nekadašnjeg izgleda igranih programa, sa sada znatno dubljom karakterizacijom, Chiefs mogu ispaštati zbog likova koji prečesto deluju jednodimenzionalno, dobrice su tu da budu dobri, zlikovci da budu zli, malo zapravo znamo i o jednima i o drugima, dok je i sama tema rasizma ponegde odveć veštačkog izgleda, često i prenapadna. To nisu nužno mane, tada, početkom osamdesetih, je to prosto izgledalo tako, Chiefs su svakako pružali najviše koliko se moglo. Svejedno ostaju kao uspomena na neko sasvim drugačije doba serija, kada je tv program značio nešto.